يکشنبه ۲۲ شهريور ۱۴۰۵

ورزش

خداحافظی ناظر پرکار فوتبال ایران؛ اشتباه کردم!

خداحافظی ناظر پرکار فوتبال ایران؛ اشتباه کردم!
آریا جوان - ورزش ۳/کمک داور بازنشسته و ناظر یک دهه اخیر مسابقات لیگ برتر تصمیم به پایان فعالیت در مسؤولیت برگزاری مسابقات گرفت. داوود رفعتی که ازجمله افراد پرکار در مدیریت ...
  بزرگنمايي:

آریا جوان - ورزش 3 /کمک داور بازنشسته و ناظر یک دهه اخیر مسابقات لیگ برتر تصمیم به پایان فعالیت در مسؤولیت برگزاری مسابقات گرفت.
داوود رفعتی که ازجمله افراد پرکار در مدیریت برگزاری بازی‌ها طی سالیان اخیر بوده و در کنار آن، به‌عنوان دبیر ستاد استانداردسازی ورزشگاه‌ها هم فعالیت داشته، اکنون اعلام کرد که از این پس فقط در حوزه نظارت داوری کارش را ادامه می‌دهد.

آریا جوان

رفعتی در پیامی کنایه‌آمیز به مخاطبان خاص خود، در یک متن اعتراضی خداحافظی‌اش را اعلام کرد و نوشت:
«پس از ۱۲ سال فعالیت به‌عنوان مسؤول برگزاری مسابقات تصمیم گرفتم از این فصل به‌عنوان ناظر داوری در خدمت کمیته داوران باشم.
۱۲ سال با تمام‌ وجود در خدمت فوتبال کشور بودم، هیچوقت مسابقه را انتخاب نکردم، از لیگ برتر تا لیگ دسته سوم مهم‌ترین و سخت‌ترین مسابقات را برگزار کردم که الان فهمیدم اشتباه کردم، به عزیزانی که تازه این حرفه را شروع کرده‌اند، از من به شما نصیحت اشتباهی که من کردم را شما نکنید.
تدریس کلاس‌های نظارت در کلیه رده‌ها برعهده من بود و همچنین بروزرسانی ورزشگاه‌ها که از ورزشگاه‌های مخروبه به ورزشگاه‌هایی با رتبه A آسیا رسیدیم.
خودستایی نباشد، بنده با تجربه برگزاری مسابقات جام جهانی و رویکرد بین المللی به نظارت و ورزشگاه‌ها شخصیت تازه‌ای دادم.
جا دارد از همه عزیزانی که در این مدت در کنار من بودند تشکر و قدردانی کنم: جناب آقای تاج ریاست محترم فدراسیون که همیشه به من لطف دارند، امیرخان علوی عزیز که همواره حامی من بودند، جناب آقای بهاروند، جناب آقای کشوری، سعید فتاحی عزیز، سهیل مهدی گرامی، همکار گرانقدرم علی دهقانی که زحمت بروز رسانی ورزشگاه‌ها را کشید و همیشه کنار من هست و همچنین مهرداد شفیعی، فریبرز محمودزاده و امیر حسین فراهانی که در لیگ دسته اول همراه بود.
اما در این سال‌ها نخاله‌هایی هم بودند که سعی کردند که به اصطلاح چوب لای چرخ بگذارند که ارزش نام آوردن هم ندارند.
من همیشه سعی کردم که بهترین باشم و از امروز چالش جدیدی را آغاز خواهم‌ کرد، اما این تمام قصه نخواهد بود. مطمئنا تغییرات بازهم خواهیم داشت.
زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته بجاست
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد.»


نظرات شما