آریا جوان - خراسان / تحقیقات نشان میدهد این موضوع که والدین برخی از فرزندانشان را به فرزندان دیگر ترجیح میدهند، رایج است. در این حالت، فرزندانی که کمتر مورد توجه قرار گرفتند، احتمالا در دوران کودکی دچار مشکلات سلامت روان، روابط خانوادگی بدتر و موفقیت تحصیلی پایینتری در مقایسه با خواهر و برادرهای دیگر خود خواهند بود. جی. جیل سویتور، استاد جامعهشناسی دانشگاه پردو (ایالت ایندیانا) هنگامی که از مادران برای شرکت در یک تحقیق بزرگ در این موضوع دعوت کرد، با این پاسخ روبه رو شد که «هیچکس به سوالات شما پاسخ نمیدهد. والدین خوب این کار را نمیکنند». بنابراین او و دیگر اعضای تیم تحقیق، پرسشهای غیرمستقیمی را مطرح کردند؛ از جمله این که برای کدام فرزندتان پول بیشتری خرج میکنید؟ با چه کسی از نظر عاطفی احساس نزدیکی بیشتری دارید؟ از چه کسی بیشتر ناامید میشوید؟ او در سال ۲۰۰۱ میلادی از بیش از ۵۰۰ مادر که هر کدام دستکم دو فرزند بزرگ سال داشتند، برای انجام این تحقیق دعوت کرد. او حتی شروع به جمعآوری دادهها درباره تاثیرات طرفداری پدربزرگ و مادربزرگها از برخی فرزندان کرد. نتایج شگفتانگیز این دادهها، میزان فراگیر بودن جانبداری والدین را نشان داد. تقریباً دو سوم والدین، یک فرزند ترجیحی داشتند و فرزندان مورد علاقه نیز معمولا دختران یا فرزندان کوچک تر بودند. یک تحلیل بزرگ که اوایل امسال منتشر شد هم نشان داد که در دوران کودکی، دختران بیشتر احتمال دارد که از توجهات ویژه والدین خود برخوردار شوند. البته تحقیقات جانبداری والدین، اغلب بر خانوادههایی با دو فرزند تمرکز داشته و فرزندان وسط بار دیگر نادیده گرفته شده اند. دیگر این که، تنها عوامل سطحی مانند ترتیب تولد و جنسیت نیستند که تفاوت ایجاد میکنند. الکس جنسن، محقق دانشگاه بریگم یانگ (ایالت یوتا) و نویسنده این تحلیل میگوید که والدین تمایل دارند فرزندانی با ویژگیهای شخصیتی سازگار و وظیفهشناس را ترجیح دهند، به احتمال زیاد به این دلیل که تربیت آن ها کمی آسانتر است.