یادداشتی بر فیلم «خیابان جمهور» ساخته منوچهر هادی

آریا جوان - آخرین خبر / خیابان جمهور بهترین فیلم منوچهر هادی است 
خیابان جمهور اگرچه از یک روایت تازه و قصه ای بدیع برخوردار نیست و پرداختن به موضوعاتی با چاشنی فقر و فلاکت برای قشر پایین جامعه چیزی نیست که کمتر فیلم ساز اجتماعی به سراغ ان نرفته باشد ، اما خیابان جمهور از اتمسفر یک فیلم خوب و سرحال برخوردار است.
اما آنچه "خیابان جمهور" را برجسته می‌سازد، نه نوآوری در طرح قصه، بلکه اتمسفر زنده، باورپذیر و پرتنفسی است که فیلم در فضاسازی و شخصیت‌پردازی ایجاد می‌کند.
 هادی در این اثر موفق می‌شود از کلیشه‌های رایج در تصویرسازی قشر محروم کمی فاصله بگیرد و با خلق موقعیت‌های زنده و دیالوگ‌های روان، زندگی روزمره شخصیت‌ها را با جزئیاتی قابل لمس به نمایش بگذارد. دوربین متحرک و چابک فیلم، همراه با تدوین پویا، هیجان و بی‌قراری موجود در فضای خیابان و زندگی شخصیت‌ها را به مخاطب منتقل می‌کند
هادی در خیابان جمهور نشان داده است در موقعیت سازی در سکانس های شلوغ به ویژه خیابان ، حمل و نقل عمومی ، بازار و دادگاه حرفهایی برای گفتن دارد و در کارگردانی چند پله صعود کرده است.
خیابان در این فیلم، تنها یک لوکیشن نیست؛ یک کاراکتر فعال، پویا و تعیین‌کننده است. هادی با مهارت، هیاهو، آشفتگی، خطر و فرصت‌های نهفته در خیابان جمهوری و اطراف آن را به تصویر می‌کشد. سکانس‌های پرهیاهو و حرکت در میان ترافیک و ادمها، نه صرفاً برای تزئین، که برای نشان دادن زیستِ تحت فشار شخصیت‌هاست ، دوربین اغلب در حرکت است و مخاطب را به درون این جریان پرتلاطم می‌کشد.
بازار
مشکل اصلی خیابان جمهور را می توان در فیلمنامه آن جستجو کرد ! فیلم پر است از خرده روایت هایی که هر کدام بی وقفه به فیلم اضافه می شود و همین امر سبب می شود تا فیلم علاوه بر کشدار شدن ، در پایان بندی و جمع کردن روایت های فیلم نیز دچار مشکل شود و فیلم با چندین پایان مواجه باشد که هیچکدام نیز نمی تواند تیر خلاصی بر پایان فیلم باشد ، شاید اگر نویسنده با نگاهی موجزتر ، یک قصه و کنش اصلی را به شکل متمرکز دنبال می کرد اتفاق بهتری برای اثر رقم می خورد و این حجم از پراکندگی در روایت سبب کسل کنندگی بیش از حد فیلم نمی شد.
و اما در پایان باید گفت «خیابان جمهور» با یک بازی بسیار شگفت انگیز از «الناز ملک » به عنوان کاراکتر اصلی فیلم روبروست که بی شک می توان گفت یکی از ستون های اصلی اثر در همراه کردن مخاطب است .
حمیدرضا کاظمی پور ؛ منتقد سینما