وداع با صدای ماندگار جعبه جادویی/ مردی که نقاط خاکستری زندگی را شرمنده کرد

آریا جوان - ایرنا / مراسم وداع باپیکر بهروز رضوی، صدای ماندگار کشورمان امروز چهارشنبه ـ ۲۷ خرداد ماه ـ ساعت ۹ صبح از مقابل مسجد بلال صداوسیما برگزار شد. پیکر بهروز رضوی پس از پایان مراسم در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) به خاک سپرده می‌شود. فرهنگ جولایی، هنرمند پیشکسوت و یکی از دوستان بهروز رضوی در ابتدای این مراسم گفت: بهروز کاربلد بود و سوادش باعث می‌شد صدایش دلنشین‌تر بشود. او ویژگی‌های یک هنرمند توانا را داشت. بهروز رضوی از چندی پیش در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستانی در کرج بستری بود و ساعت ۲۳ شامگاه یکشنبه ـ ۲۴ خرداد ماه در همین بیمارستان دار فانی را وداع گفت. بازار عذرا وکیلی، گوینده و صداپیشه پیشکسوت نیز اظهار داشت: مرگ قانونی برای همه انسان‌هاست. اما امثال بهروز رضوی وقتی می‌روند انسان زیر لب می گوید حیف و صد حیف. وی افزود: من ۳۷ سال پیش وقتی به عنوان تهیه کننده قصه‌های شب مشغول کار بودم با بهروز رضوی آشنا شدم. او متواضع و مهربان و صبور بود. صدای آن عزیزان در جعبه جادویی رادیو برای آیندگان ماندگار است. سید عباس سجادی، مجری و ترانه‌سرا نیز بیان کرد: مرگ هر چند حقیقت است، ولی به برخی از اسم‌ها نمی‌آید. او صرفا یک گوینده نبود. یک ادیب و یک فرهنگ‌پژوه گوینده بود. عمق اطلاعاتش کم نظیر بود. به متن‌هایی که خواند هویت داد. هرچند هر متنی را نخواند. اگر متنی اشکال ویرایشی داشت نمی‌خواند. وی ادامه داد: خانواده او اصیل و هنرمند بودند. پشت صدای او فرهنگی بود که از دیگران متفاوتش می‌کرد. رامان رضوی: پدرم او تکیه‌گاه زندگی و الگوی اخلاق و مهربانی ما بود رامان رضوی، فرزند زنده‌یاد بهروز رضوی، در مراسم تشییع و بدرقه این هنرمند پیشکسوت، به نمایندگی از خانواده از حاضران قدردانی کرد و گفت: از طرف خودم و برادرانم، روزبه و راوی، صمیمانه از حضور گرم و محبت‌آمیز همه شما سپاسگزارم. همراهی و همدردی شما در غم از دست دادن پدر عزیزمان، مایه دلگرمی و آرامش خانواده ماست و این محبت را هرگز فراموش نخواهیم کرد. وی با اشاره به جایگاه پدرش در زندگی خانواده افزود: بهروز رضوی برای ما تنها یک پدر نبود؛ او تکیه‌گاهی محکم، راهنما و الگوی زندگی‌مان بود. صداقت، مهربانی، احترام به دیگران و مسئولیت‌پذیری را از او آموختیم. او با عشق و فداکاری برای خانواده تلاش کرد و امیدواریم بتوانیم راه و منش او را ادامه دهیم و شایسته نام و یادش باشیم. رامان رضوی همچنین از همراهی نهادها و نزدیکان خانواده در روزهای بیماری و پس از درگذشت این هنرمند قدردانی کرد و گفت: از همه کسانی که در این روزهای دشوار در کنار ما بودند سپاسگزارم. همچنین از همسر بزرگوار پدرم، مریم عزیز، که با عشق، صبوری و فداکاری تا آخرین لحظه در کنار او ایستاد، صمیمانه تشکر می‌کنم. وی ادامه داد: از همسر عزیزم که در این روزها پابه‌پای من همراه و پشتیبانم بود، و نیز از بستگان و دوستانی که با همدلی و وفاداری در کنار خانواده ما ایستادند و در هماهنگی و برگزاری مراسم یاری‌رسان بودند، قدردانی می‌کنم. داود حیدری: بهروز رضوی انسانی والا، صبور و ماندگار بود داود حیدری، گوینده پیشکسوت در مراسم بدرقه زنده‌یاد بهروز رضوی با اشاره به جایگاه ارزشمند پیشکسوتان رادیو و رسانه گفت: درگیر روزمرگی‌های زندگی هستیم و گاهی فراموش می‌کنیم چه انسان‌هایی عمر، جان و جوانی خود را پشت میکروفون رادیو و دوربین صرف کردند تا ما بیشتر بدانیم، بیاموزیم و به آرامش برسیم. وی ادامه داد: بهروز رضوی از جمله استادانی بود که در طول سال‌های فعالیت حرفه‌ای، از او بسیار آموختم؛ نه فقط در حوزه کار و رسانه، بلکه در زمینه معرفت، انسانیت و اخلاق. به خود می‌بالم که در کنار بزرگانی از جنس بهروز رضوی، استاد منوچهر نوذری، حمید عاملی، منوچهری و دیگر پیشکسوتان این عرصه رشد کردم و افتخار هم‌نفسی با آنان را داشتم. وی با اشاره به نگاه واقع‌بینانه بهروز رضوی درباره قضاوت افراد پس از درگذشتشان اظهار کرد: او همواره معتقد بود که پس از رفتن یک انسان، باید همان‌گونه که بوده از او یاد کرد؛ نه بیشتر و نه کمتر. این نگاه صادقانه و منصفانه بخشی از شخصیت او بود. بهروز رضوی تنها یک صدا یا یک گوینده رادیو نبود. او هنرمندی چندوجهی بود؛ نقاشی می‌کرد، با موسیقی آشنا بود و در کنار همه این توانایی‌ها، انسانی والا، صبور، آرام، باگذشت و بزرگ‌منش به شمار می‌رفت. این گوینده پیشکسوت رادیو با اشاره به فعالیت‌های آموزشی رضوی گفت: در کلاس‌های آموزش بیان، با شاگردانش همچون یک دوست و هم‌کلاس رفتار می‌کرد. با حوصله، مهربانی و فروتنی آموزش می‌داد. کم سخن می‌گفت، اما در پس همان کلمات اندک، دریایی از دانش، تجربه و واژگان نهفته بود. همه ما در زندگی با نقاط خاکستری و رفتارهای ناخوشایند مواجه می‌شویم، اما بهروز رضوی با صبوری، گذشت و بزرگواری خود، چنان با این مسائل برخورد می‌کرد که همان نقاط خاکستری را شرمنده می‌ساخت. امثال استاد رضوی بخشی از حافظه تاریخی رسانه ملی هستند پیمان جبلی، رئیس صداوسیما آخرین سخنران این مراسم بود که با اشاره ویژگی‌های شاخص بهروز رضوی تاکید کرد: در سال‌های اخیر ضایعه‌های زیادی را بابت از دست دادن بزرگان متحمل شدیم. امثال استاد رضوی بخشی از حافظه تاریخی رسانه ملی هستند. وی افزود: باید قدر پیشکسوتان را بیشتر بدانیم و از دانش آنها بیش از پیش بهره‌مند بشویم. جبلی با اشاره به این‌که در رسانه مبنای حرکت ما فقط صدا و تصویر نیست توضیح داد: صداوسیما با عشق و ایمان و باور و شجاعت پیش می‌رود. ما اسیر صدا و تصویر نیستیم و این عناصر وسیله ما برای رسیدن به هدف هستند. نمونه این شجاعت را در ساختمان شیشه‌ای می‌شود دید. در سالگرد حمله به ساختمان شیشه‌ای هستیم که شجاعت همکاران ما درس‌آموز بود. در پایان این آیین، نماز میت بر پیکر زنده‌یاد رضوی خوانده و برای خاکسپاری به قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) منتقل شد. اقبال واحدی، همایون اسعدیان، فرهنگ جولایی، بیوک میرزایی، علیرضا جاویدنیا،عذرا وکیلی، عاطفه رضوی، مجید مظفری، حسین پاکدل، فرزاد حسنی از جمله حاضران در این مراسم بودند.

ایرنا / مراسم وداع باپیکر بهروز رضوی، صدای ماندگار کشورمان امروز چهارشنبه ـ ۲۷ خرداد ماه ـ ساعت ۹ صبح از مقابل مسجد بلال صداوسیما برگزار شد.
پیکر بهروز رضوی پس از پایان مراسم در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) به خاک سپرده می‌شود.
فرهنگ جولایی، هنرمند پیشکسوت و یکی از دوستان بهروز رضوی در ابتدای این مراسم گفت: بهروز کاربلد بود و سوادش باعث می‌شد صدایش دلنشین‌تر بشود. او ویژگی‌های یک هنرمند توانا را داشت.
بهروز رضوی از چندی پیش در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستانی در کرج بستری بود و ساعت ۲۳ شامگاه یکشنبه ـ ۲۴ خرداد ماه در همین بیمارستان دار فانی را وداع گفت. 

بازار
عذرا وکیلی، گوینده و صداپیشه پیشکسوت نیز اظهار داشت: مرگ قانونی برای همه انسان‌هاست. اما امثال بهروز رضوی وقتی می‌روند انسان زیر لب می گوید حیف و صد حیف.
وی افزود: من ۳۷ سال پیش وقتی به عنوان تهیه کننده قصه‌های شب مشغول کار بودم با بهروز رضوی آشنا شدم. او متواضع و مهربان و صبور بود. صدای آن عزیزان در جعبه جادویی رادیو برای آیندگان ماندگار است.
سید عباس سجادی، مجری و ترانه‌سرا نیز بیان کرد: مرگ هر چند حقیقت است، ولی به برخی از اسم‌ها نمی‌آید. او صرفا یک گوینده نبود. یک ادیب و یک فرهنگ‌پژوه گوینده بود. عمق اطلاعاتش کم نظیر بود. به متن‌هایی که خواند هویت داد. هرچند هر متنی را نخواند. اگر متنی اشکال ویرایشی داشت نمی‌خواند.
وی ادامه داد: خانواده او اصیل و هنرمند بودند. پشت صدای او فرهنگی بود که از دیگران متفاوتش می‌کرد.
رامان رضوی: پدرم او تکیه‌گاه زندگی و الگوی اخلاق و مهربانی ما بود
رامان رضوی، فرزند زنده‌یاد بهروز رضوی، در مراسم تشییع و بدرقه این هنرمند پیشکسوت، به نمایندگی از خانواده از حاضران قدردانی کرد و گفت: از طرف خودم و برادرانم، روزبه و راوی، صمیمانه از حضور گرم و محبت‌آمیز همه شما سپاسگزارم. همراهی و همدردی شما در غم از دست دادن پدر عزیزمان، مایه دلگرمی و آرامش خانواده ماست و این محبت را هرگز فراموش نخواهیم کرد.
وی با اشاره به جایگاه پدرش در زندگی خانواده افزود: بهروز رضوی برای ما تنها یک پدر نبود؛ او تکیه‌گاهی محکم، راهنما و الگوی زندگی‌مان بود. صداقت، مهربانی، احترام به دیگران و مسئولیت‌پذیری را از او آموختیم. او با عشق و فداکاری برای خانواده تلاش کرد و امیدواریم بتوانیم راه و منش او را ادامه دهیم و شایسته نام و یادش باشیم.
رامان رضوی همچنین از همراهی نهادها و نزدیکان خانواده در روزهای بیماری و پس از درگذشت این هنرمند قدردانی کرد و گفت: از همه کسانی که در این روزهای دشوار در کنار ما بودند سپاسگزارم. همچنین از همسر بزرگوار پدرم، مریم عزیز، که با عشق، صبوری و فداکاری تا آخرین لحظه در کنار او ایستاد، صمیمانه تشکر می‌کنم.
وی ادامه داد: از همسر عزیزم که در این روزها پابه‌پای من همراه و پشتیبانم بود، و نیز از بستگان و دوستانی که با همدلی و وفاداری در کنار خانواده ما ایستادند و در هماهنگی و برگزاری مراسم یاری‌رسان بودند، قدردانی می‌کنم.
داود حیدری: بهروز رضوی انسانی والا، صبور و ماندگار بود
داود حیدری، گوینده پیشکسوت در مراسم بدرقه زنده‌یاد بهروز رضوی با اشاره به جایگاه ارزشمند پیشکسوتان رادیو و رسانه گفت: درگیر روزمرگی‌های زندگی هستیم و گاهی فراموش می‌کنیم چه انسان‌هایی عمر، جان و جوانی خود را پشت میکروفون رادیو و دوربین صرف کردند تا ما بیشتر بدانیم، بیاموزیم و به آرامش برسیم.
وی ادامه داد: بهروز رضوی از جمله استادانی بود که در طول سال‌های فعالیت حرفه‌ای، از او بسیار آموختم؛ نه فقط در حوزه کار و رسانه، بلکه در زمینه معرفت، انسانیت و اخلاق. به خود می‌بالم که در کنار بزرگانی از جنس بهروز رضوی، استاد منوچهر نوذری، حمید عاملی، منوچهری و دیگر پیشکسوتان این عرصه رشد کردم و افتخار هم‌نفسی با آنان را داشتم.
وی با اشاره به نگاه واقع‌بینانه بهروز رضوی درباره قضاوت افراد پس از درگذشتشان اظهار کرد: او همواره معتقد بود که پس از رفتن یک انسان، باید همان‌گونه که بوده از او یاد کرد؛ نه بیشتر و نه کمتر. این نگاه صادقانه و منصفانه بخشی از شخصیت او بود. بهروز رضوی تنها یک صدا یا یک گوینده رادیو نبود. او هنرمندی چندوجهی بود؛ نقاشی می‌کرد، با موسیقی آشنا بود و در کنار همه این توانایی‌ها، انسانی والا، صبور، آرام، باگذشت و بزرگ‌منش به شمار می‌رفت.
این گوینده پیشکسوت رادیو با اشاره به فعالیت‌های آموزشی رضوی گفت: در کلاس‌های آموزش بیان، با شاگردانش همچون یک دوست و هم‌کلاس رفتار می‌کرد. با حوصله، مهربانی و فروتنی آموزش می‌داد. کم سخن می‌گفت، اما در پس همان کلمات اندک، دریایی از دانش، تجربه و واژگان نهفته بود. همه ما در زندگی با نقاط خاکستری و رفتارهای ناخوشایند مواجه می‌شویم، اما بهروز رضوی با صبوری، گذشت و بزرگواری خود، چنان با این مسائل برخورد می‌کرد که همان نقاط خاکستری را شرمنده می‌ساخت.
امثال استاد رضوی بخشی از حافظه تاریخی رسانه ملی هستند
پیمان جبلی، رئیس صداوسیما آخرین سخنران این مراسم بود که با اشاره ویژگی‌های شاخص بهروز رضوی تاکید کرد: در سال‌های اخیر ضایعه‌های زیادی را بابت از دست دادن بزرگان متحمل شدیم. امثال استاد رضوی بخشی از حافظه تاریخی رسانه ملی هستند.
وی افزود: باید قدر پیشکسوتان را بیشتر بدانیم و از دانش آنها بیش از پیش بهره‌مند بشویم.
جبلی با اشاره به این‌که در رسانه مبنای حرکت ما فقط صدا و تصویر نیست توضیح داد: صداوسیما با عشق و ایمان و باور و شجاعت پیش می‌رود. ما اسیر صدا و تصویر نیستیم و این عناصر وسیله ما برای رسیدن به هدف هستند. نمونه این شجاعت را در ساختمان شیشه‌ای می‌شود دید. در سالگرد حمله به ساختمان شیشه‌ای هستیم که شجاعت همکاران ما درس‌آموز بود.
در پایان این آیین، نماز میت بر پیکر زنده‌یاد رضوی خوانده و برای خاکسپاری به قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) منتقل شد.
اقبال واحدی، همایون اسعدیان، فرهنگ جولایی، بیوک میرزایی، علیرضا جاویدنیا،عذرا وکیلی، عاطفه رضوی، مجید مظفری، حسین پاکدل، فرزاد حسنی از جمله حاضران در این مراسم بودند.