آریا جوان - باستانشناسان در نزدیکی شهر سیرولو در مرکز ایتالیا، یک مجموعه تدفینی ۲۶۰۰ ساله متعلق به قوم باستانی پیکنی را کشف کردهاند که مهمترین بخش آن، آرامگاه یک شاهزاده یا فرمانروای محلی با ارابه جنگی، سلاحها و ظروف مفرغی مهرومومشده است.
این کشف در نزدیکی یکی از مشهورترین گورستانهای اشرافی این منطقه انجام شده و به گفته پژوهشگران، بخشی از یک گورستان خانوادگی متعلق به طبقه حاکم پیکنیها بوده است.
در مرکز این مجموعه، بقایای یک ارابه دوچرخ به همراه کلاهخود، تبر و چند سلاح دیگر در کنار اسکلت مردی بلندپایه پیدا شده است. در فرهنگ پیکنی، دفن ارابه در کنار متوفی نشانه قدرت، جایگاه اجتماعی و نفوذ او بوده و تنها افراد بلندمرتبه از چنین امتیازی برخوردار میشدند. برخی از اشیای کشفشده نیز در حال بررسی هستند و ممکن است اطلاعات تازهای درباره نمادهای قدرت در میان اشراف این قوم ارائه دهند.
یکی از شگفتانگیزترین یافتهها، چند ظرف بزرگ مفرغی است که پس از حدود ۲۶ قرن همچنان با درپوشهای سفالی خود به صورت مهرومومشده باقی ماندهاند. درون این ظروف بقایای مواد آلی، قطعات سفال و استخوان حیوانات کشف شده است. باستانشناسان احتمال میدهند این بقایا به ضیافت آیینی مراسم خاکسپاری یا غذاهایی مربوط باشد که برای استفاده متوفی در جهان پس از مرگ در کنار او قرار داده بودند. بررسی آزمایشگاهی این ظروف میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره آیینهای تدفین و زندگی اشراف پیکنی در اختیار پژوهشگران قرار دهد.
معماری این مجموعه نیز توجه باستانشناسان را جلب کرده است. برخلاف بیشتر آرامگاههای قوم پیکنی که با خندقی حلقهای مشخص میشدند، این محوطه با یک حصار چوبی دایرهایشکل احاطه شده بود. همچنین در محل قرارگیری تیرکهای چوبی، قطعات سفال بهصورت آیینی دفن شده بود که نشان میدهد ساخت این بنا نیز بخشی از مراسم مذهبی و تدفینی بوده است.
در کنار آرامگاه اصلی، قبر زنی اشرافی نیز کشف شد که بقایای پارچه، زیورآلات، کفش و سنجاقهای لباس در آن بهخوبی حفظ شده بود. یک سنجاق بزرگ با هستهای از کهربا نیز در کنار سر او پیدا شد که احتمالاً بخشی از پوشش سر یا آرایش موی او بوده است. این یافتهها نشان میدهد زنان بلندپایه قوم پیکنی نیز با لباسهای فاخر و زیورآلات ارزشمند به خاک سپرده میشدند و از جایگاه اجتماعی بالایی برخوردار بودند.
به گفته پژوهشگران، این کشف تصویری روشنتر از ساختار اجتماعی و سیاسی قوم پیکنی ارائه میدهد؛ قومی که در عصر آهن در سواحل مرکزی دریای آدریاتیک زندگی میکرد و از طریق تجارت و ارتباط با یونانیان، اتروسکها و دیگر اقوام ایتالیا به ثروت و قدرت دست یافته بود. وجود ارابه، سلاحها، ظروف ضیافت و اشیای ارزشمند در این مجموعه نشان میدهد که نخبگان پیکنی با برگزاری آیینهای باشکوه و ساخت آرامگاههای مجلل، قدرت و منزلت خود را حتی پس از مرگ نیز به نمایش میگذاشتند. پژوهشگران امیدوارند ادامه مرمت آثار و بررسی محتویات ظروف مهرومومشده، جزئیات بیشتری از زندگی، آیینهای تدفین و ساختار قدرت این جامعه باستانی را آشکار کند.