آریا جوان - اولین جراحی از راه دور جهان با استفاده از رباتهای انساننمای توسط یک تیم آمریکایی انجام شد.
محققان با استفاده موفقیتآمیز از رباتهای انساننما از راه دور برای انجام دو جراحی در طول یک کارآزمایی پیشبالینی، به اولین موفقیت جهانی دست یافتهاند.
این جراحیها شامل برداشتن کیسه صفرا بود که توسط یک تیم انسان-ربات، با کمک یک جراح به یک ربات انساننما انجام شد و جراحی دوم نیز توسط دو ربات انساننما با همکاری یکدیگر انجام شد.
هر دو جراحی بر روی پستانداران بزرگ غیرنخستی توسط تیمی در دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو(UCSD) انجام شد.
به گفته محققان، این نقطه عطف، پتانسیل رباتهای انساننمای قابل کنترل از راه دور را برای پشتیبانی از جراحان در اتاقهای عمل نشان میدهد و کاربردهای آینده آن از کمک به جراحی گرفته تا انجام عملهای از راه دور را شامل میشود.
رباتهای جراح آینده
رباتهای انساننمای قابل کنترل از راه دور و مستقل میتوانند با گسترش دسترسی به مراقبتهای جراحی پیشرفته، به ویژه در مناطق محروم که خدمات پزشکی تخصصی محدود است، به رفع کمبود جهانی جراحان کمک کنند.
شکل انسانمانند و تطبیقپذیری رباتهای انساننما به آنها اجازه میدهد تا طیف وسیعتری از وظایف بالینی و پشتیبانی را نسبت به پلتفرمهای جراحی رباتیک معمولی انجام دهند و این امر آنها را برای بیمارستانها، جوامع دورافتاده، مناطق فاجعهزده و عملیات جستجو و نجات مناسب میسازد.
به گفته این تیم، سیستمهای جراحی رباتیک فعلی بسیار تخصصی هستند و معمولاً دارای سه یا چهار بازوی رباتیک، نرمافزار اختصاصی و ابزارهای جراحی اختصاصی میباشند. این سیستمها با وزن حدود ۸۱۶ کیلوگرم، به اتاقهای عمل اختصاصی، تجهیزات گسترده و کارکنان پشتیبانی آموزشدیده نیاز دارند که استقرار آنها را در خارج از مراکز پزشکی بزرگ، پرهزینه و دشوار میکند.
در مقابل، رباتهای انساننمای مورد استفاده در این مطالعه موسوم به Surgie، حدود ۱.۵ متر قد و تنها ۲۷ کیلوگرم وزن دارند. طراحی جمع و جور و متحرک آنها به آنها اجازه میدهد تا بدون تغییرات اساسی در زیرساختها، در اتاقهای عمل موجود عمل کنند و این امر آنها را برای مراکز درمانی با منابع محدود، کاربردیتر میکند.
محققان برای انجام جراحیها، رباتها را به آداپتورهایی مجهز کردند که به آنها امکان استفاده از ابزارهای جراحی استاندارد را میداد. رباتها به راحتی با گردشهای کاری بالینی موجود ادغام شدند و اپراتورها گزارش دادند که کنترلهای شبهانسانی آنها نسبت به سیستمهای جراحی رباتیک سنتی، شهودیتر به نظر میرسند.
محققان ادعا میکنند که رباتهای انساننمای قابل کنترل از راه دور در آزمایشهای پیشبالینی، به دقت جراحی قابل مقایسه با پلتفرمهای رباتیک موجود دست یافتهاند و نشان میدهند که سیستمهای انساننمای فشرده میتوانند عملکرد جراحی با کیفیت بالا را ارائه دهند و در عین حال مراقبتهای پیشرفته را در محیطهای چالشبرانگیز قابل دسترسیتر کنند.
پیشرفت جراحی از راه دور
در حالی که این مطالعه امکانسنجی جراحی رباتهای انساننما از راه دور را نشان داد، چندین چالش فنی قبل از اینکه این فناوری به طور گسترده مورد استفاده قرار گیرد، باقی مانده است.
در طول مراحل، رباتها نیاز به کالیبراسیون مجدد متعدد داشتند که در مقایسه با سیستمهای جراحی رباتیک معمولی، زمان کلی عمل جراحی را افزایش میداد.
محققان خاطرنشان کردند که چنین محدودیتهایی در مراحل اولیه فناوریهای جدید جراحی رایج است و اشاره کردند که اولین روشهای لاپاروسکوپی رباتیک زمانی چندین ساعت طول میکشید، اما از آن زمان با بهبود مداوم به حدود 30 دقیقه کاهش یافته است.
چالش دیگر، تأخیر ارتباطی است که شامل تأخیر بین ورودیهای کنترل جراح و حرکات ربات است. کاهش این تأخیر بسیار مهم خواهد بود، زیرا محققان برای امکانپذیر کردن جراحیهای از راه دور در جوامع دورافتاده و محروم تلاش میکنند.
این تیم فراتر از انجام عملهای جراحی، پیشبینی میکند که رباتهای انساننما نقش وسیعتری در اتاقهای عمل ایفا کنند. توانایی آنها در راه رفتن و دستکاری اشیاء میتواند به آنها اجازه دهد تا ابزارهای جراحی را بازیابی کنند، به کادر پزشکی در کارهای روزمره کمک کنند و اتاقهای عمل را پس از عمل تمیز کنند، گردش کار را بهبود بخشند و بار تیمهای مراقبتهای بهداشتی را کاهش دهند.
مایکل ییپ(Michael Yip)، عضو هیئت علمی گروه مهندسی برق و کامپیوتر UCSD و یکی از نویسندگان ارشد این مقاله در بیانیهای گفت: هدف ما یک اتاق عمل آینده است، جایی که رباتهای انساننما و انسانها در کنار هم به عنوان یک تیم یکپارچه برای ارائه عمل به افراد نیازمند، چه در محیطهای بیمارستانی سنتی و چه در سناریوهای پزشکی میدانی غیرسنتی کار میکنند.