آریا جوان - خراسان / در ۱۷سالگی برخلاف میل خانواده، ازدواج کردم. بعد از گذشت یک ماه، همسرم با رفیق‌بازی به سمت موادمخدر کشیده شد و شروع به دروغ گفتن و مخفی‌کاری در زندگی مشترک کرد. حدود دو سال است که درگیر شده و ترک نمی‌کند. خانواده‌ام اصرار دارند تا دیرتر نشده طلاق بگیرم. چه باید بکنم؟
مخاطب گرامی، کلماتی که نوشتید نشان‌دهنده بار سنگینی است که در این سال‌ها به دوش کشیده‌اید. در روان‌شناسیِ روابط، سه مؤلفه «اعتیاد»، «دروغ‌گویی» و «مخفی‌کاری» مثلثی را می‌سازند که اعتماد را در نطفه خفه می‌کند. در ادامه چند نکته را برای تصمیم‌گیری آگاهانه‌تر بررسی می‌کنیم:
۱. دام «ناجی‌گری» را بشناسید
بسیاری از افراد در موقعیت شما، ناخودآگاه در نقش «ناجی» فرومی‌روند. تصور می‌کنید اگر «صبر کنید»، «محبت کنید» یا «بیشتر تلاش کنید»، او تغییر خواهد کرد. واقعیت تلخ اما ضروری این است که اعتیاد، مشکلی نیست که با تغییر رفتار همسرِ فرد مصرف‌کننده درمان شود. بهبود همسر شما تنها در صورتی ممکن است که خود او اراده‌ای راسخ برای تغییر داشته باشد، نه شما.
۲. بررسی مفهوم «هزینه-فایده» در زندگی
از خودتان بپرسید: «اگر ۱۰ سال دیگر همین‌جا باشم، با همین شرایط، چه حسی خواهم داشت؟» بسیاری از افراد در روابط سمی، به جای تمرکز بر «کیفیت زندگی»، بر «گذشت زمان» تمرکز می‌کنند. آیا این رابطه به شما آرامش، رشد یا حس ارزشمندی می‌دهد؟ یا تنها چیزی که باقی مانده، «ترس از برچسب طلاق» و «فرسایش روانی» است؟
۳. مرز بین «وفاداری» و «آسیب دیدن»
وفاداری به معنای سوختن در آتش اشتباهات دیگری نیست. وقتی همسر شما با مخفی‌کاری و مواد مخدر، حریم خانواده را شکسته، اوست که به تعهدات ازدواج پشت کرده است. توصیه خانواده‌تان، هرچند سخت و تلخ، از سر دلسوزی و مشاهده واقعیت‌های بیرونی است که شاید شما به دلیل درگیری عاطفی، فعلاً قادر به دیدن آن‌ها نیستید.
چه باید کرد؟
شما نیازمند یک «وقفه» برای تصمیم‌گیری هستید. این راهکارها را پیشنهاد می‌کنم:
مشاوره حضوری فردی| حتماً قبل از هر تصمیم قطعی، با یک مشاور یا روان‌درمانگر متخصص «سوءمصرف مواد» یا «زوج‌درمانی» صحبت کنید تا الگوهای رفتاری خودتان (این که چرا در ۱۷ سالگی وارد این رابطه شدید و چرا تا الان مانده‌اید) بررسی شود.
جدا کردن حساب خود از اعتیاد| به همسرتان با قاطعیت اعلام کنید که ادامه این مسیر برای شما غیرقابل‌قبول است و شرط ماندن یا ادامه، «اقدام عملی و جدی» او برای درمان است. (نه فقط وعده دادن)
تصمیم برای خودتان| یادتان باشد که «طلاق» یک شکست مطلق نیست؛ گاهی طلاق، شجاعانه‌ترین انتخاب برای جلوگیری از فروپاشی کامل روان انسان است. شما هنوز فرصت‌های زیادی برای ساختن یک زندگی امن و سالم دارید. اجازه ندهید تصمیم ناشی از خامی ۱۷ سالگی، تمام مسیر آینده‌تان را مسدود کند.
نویسنده: فائزه سجادی| روان شناس بالینی