آریا جوان - اوباما در گفتوگویی جدید اعلام کرد که «بیگانگان فضایی» واقعی هستند، اما در منطقه ۵۱ نگهداری نمیشوند.
اظهارات تازه باراک اوباما درباره «بیگانگان فضایی» و اشاره او به منطقه ۵۱، بار دیگر این پایگاه محرمانه در دل صحرای نوادا را به کانون توجه رسانهها بازگردانده است؛ منطقهای که از آزمایشهای سری هواپیماهای جاسوسی در دوران جنگ سرد تا تئوریهای توطئه درباره یوفوها و ماجرای رازول، همواره در مرز میان واقعیتهای نظامی و ماجراهای فرازمینی قرار داشته است.
انتشار مصاحبهای تازه از باراک اوباما و اشاره او به «بیگانگان فضایی» و «منطقه ۵۱»، بار دیگر نام این پایگاه محرمانه آمریکایی را بر سر زبانها انداخته است؛ منطقهای که دهههاست در هالهای از ابهام قرار دارد.
طبق گزارش ایندیپندنت، برای دههها افکار عمومی آمریکا درباره موجودات فرازمینی و بیابان رازآلودی که تأسیسات موسوم به «منطقه ۵۱» را در خود جای داده، با پرسشهای بیپاسخ روبهرو بوده است. اکنون اوباما پس از سالها به این پرسش واکنش نشان داده است.
وی در مصاحبه با برایان تایلر کوهن، پادکستر و یوتیوبر آمریکایی، در پاسخ به این سؤال که «آیا بیگانگان فضایی حقیقت دارند؟» گفت: «آنها حقیقت دارند؛ اما من آنها را ندیدهام. آنها در منطقه ۵۱ نگهداری نمیشوند. هیچ تأسیسات زیرزمینیای وجود ندارد؛ مگر آنکه توطئه بزرگی وجود داشته باشد و آن را از رئیسجمهور ایالات متحده مخفی کرده باشند.»
همین اظهارات صریح درباره واقعی بودن موجودات فضایی و نام بردن از منطقه ۵۱، بار دیگر توجه رسانهها و افکار عمومی را به این پایگاه جنجالی جلب کرده است. اما منطقه ۵۱ دقیقاً کجاست و چه میدانیم؟
منطقه ۵۱
منطقه ۵۱ پایگاهی فوقمحرمانه متعلق به نیروی هوایی آمریکا در جنوب ایالت نوادا و حدود ۱۳۴ کیلومتری شمالغربی لاسوگاس است. این سایت دورافتاده تحت مدیریت پایگاه نیروی هوایی ادواردز (Edwards Air Force Base) قرار دارد و به طور رسمی «فرودگاه هومی» (Homey Airport) یا «گروم لیک» نامیده میشود.
جزئیات فعالیتهای این پایگاه هرگز به صورت رسمی منتشر نشده است؛ با این حال نیروی هوایی ارتش آمریکا و سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا موسوم به (سیا) در دهه ۱۹۵۰ این سایت را برای آزمایشهای پروازی هواپیمای جاسوسی لاکهید یو-۲ (Lockheed U-2) مورد استفاده قرار دادند.
کتابی با عنوان «منطقه ۵۱؛ تاریخچهای سانسور نشده از محرمانهترین پایگاه ارتش آمریکا»
یوفوها و منطقه ۵۱
بر اساس آنچه در دانشنامه بریتانیکا آمده، این منطقه سالها محل بحث و گمانهزنی بوده است؛ بهویژه پس از انتشار گزارشهای متعدد درباره رؤیت «اشیای پرنده ناشناس» (یوفوها) در اطراف آن.
تئوریهای توطئه زمانی قوت گرفت که فردی مدعی شد در این تأسیسات کار کرده و دولت آمریکا در آنجا در حال آزمایش فضاپیمای بیگانگان فضایی است. با این حال، به نوشته مجله ویک، کاربری دقیق این پایگاه هرگز به طور رسمی اعلام نشده، هرچند گمان میرود مکانی برای توسعه و آزمایش هواپیماهای پیشرفته باشد؛ مسئلهای که خود به تقویت روایتهای فرازمینی انجامیده است.
یکی دیگر از عواملی که نام منطقه ۵۱ را با بیگانگان فضایی گره زد، ماجرای رازول است؛ روایتی که به حدود ۸۰ سال پیش بازمیگردد.
در ۸ ژوئیه ۱۹۴۷، روزنامه محلی «رازول دیلی ریکورد» در شهر رازول در ایالت نیومکزیکوی آمریکا خبری عجیب را در صفحه نخست خود منتشر کرد. خبر این بود: «پایگاه نیروی هوایی رازول (RAAF) یک بشقاب پرنده را در مزرعهای در در منطقه رازول گرفته است.»
ماجرا از آنجا آغاز شد که در ۷ ژوئیه ۱۹۴۷ بقایای پروژهای فوقمحرمانه که برای شناسایی آزمایشهای هستهای شوروی طراحی شده بود، در مزرعهای کشف شد. این بقایا توسط ویلیام برازل گزارش شد و به کلانتر جرج ویلکاکس اطلاع داده شد. ابتدا پایگاه هوایی بیانیهای منتشر کرد و از سقوط «بشقاب پرنده» سخن گفت؛ اما یک روز بعد روایت رسمی تغییر کرد و اعلام شد شیء سقوط کرده یک بالون هواشناسی بوده است.
همین تغییر روایت، زمینهساز شکلگیری این باور شد که دولت آمریکا بقایای فضاپیمای بیگانگان را به منطقه ۵۱ منتقل کرده و در آنجا مطالعه میکند. این گمانه زمانی تقویت شد که دولت آمریکا برای سالها وجود رسمی این پایگاه را تأیید نمیکرد و تصاویر ماهوارهای آن نیز از دسترس عمومی حذف میشد.
مهر تأیید دولت آمریکا
در سال ۲۰۱۳، پس از سالها انکار، دولت آمریکا سرانجام وجود منطقه ۵۱ را تأیید کرد. در همان سال «آرشیو امنیت ملی» دانشگاه جرج واشینگتن از طریق قانون آزادی اطلاعات به اسناد طبقهبندیشده سیا درباره تاریخچه هواپیمای U-2 دست یافت.
بر اساس این اسناد، این منطقه دورافتاده که از زمان جنگ جهانی دوم بلااستفاده مانده بود، برای آزمایش هواپیمای U-2 مورد استفاده قرار گرفت. همین آزمایشها سبب شد بسیاری از رؤیتهای یوفو در دهههای ۵۰ و ۶۰ میلادی از سوی افراد محلی، در واقع به پرواز این هواپیما مربوط باشد.
پس از آن نیز منطقه ۵۱ به محلی برای توسعه هواپیماهای پیشرفتهتری همچون A-12 و جنگنده پنهانکارلاکهید اف-۱۱۷ نایت هاوک (Lockheed F-117 Nighthawk) تبدیل شد.
با این حال، با وجود تأیید رسمی دولت آمریکا درباره وجود این پایگاه، همچنان گمانهزنیها و تئوریهای توطئه درباره منطقه ۵۱ در رسانههای آمریکایی و فرهنگ عامه ادامه دارد؛ منطقهای که برای برخی نماد پیشرفتهترین پروژههای نظامی آمریکاست و برای برخی دیگر، رازآلودترین نقطه روی زمین.