آریا جوان - شهرهای جهان بهتدریج متوجه شدهاند که نور بیش از حد، فقط نشانه توسعه و مدرن بودن نیست؛ بلکه میتواند به بحرانی زیستمحیطی، بهداشتی و حتی فرهنگی تبدیل شود.
به گزارش خبرفوری، گزارش تازه دویچهوله توضیح میدهد که آلودگی نوری اکنون به یکی از مشکلات روبهرشد شهرهای بزرگ جهان تبدیل شده و بسیاری از دولتها و شهرداریها تلاش میکنند «شب واقعی» را دوباره به شهرها برگردانند.
آلودگی نوری به روشنایی مصنوعی بیش از اندازه در شب گفته میشود؛ نوری که از چراغهای خیابان، تابلوهای تبلیغاتی، ساختمانها، فروشگاهها و حتی خانهها تولید میشود و آسمان شب را روشن نگه میدارد. دانشمندان میگویند این پدیده در دهههای اخیر بهشدت افزایش یافته و اکنون بخش بزرگی از جمعیت جهان دیگر نمیتواند آسمان پرستاره واقعی را ببیند.
گزارش دویچهوله تأکید میکند که این موضوع فقط یک مسئله زیباییشناختی نیست.
بیشتر بخوانید:
دانشمندان میگویند درست قبل از مرگ این خوابها را میبینید
چرا مردان در محل کار زنان را مورد آزار جنسی قرار میدهند؟ | علم دو توضیح ارائه میدهد
چین «جنینهای مصنوعی انسان» را به فضا میفرستد | در انتظار تولد نوزادان فضایی
پژوهشها نشان دادهاند نور مصنوعی شدید در شب میتواند چرخه خواب انسان را مختل کند، خطر اضطراب و افسردگی را افزایش دهد و حتی با بیماریهایی مانند چاقی، دیابت و مشکلات قلبی مرتبط باشد. نور شبانه تولید هورمون ملاتونین را کاهش میدهد؛ هورمونی که نقش مهمی در تنظیم خواب و سلامت بدن دارد.
پیامدهای آلودگی نوری فقط به انسان محدود نمیشود. بسیاری از حیوانات، پرندگان و حشرات برای جهتیابی و رفتار طبیعی خود به تاریکی شب وابستهاند. نور شدید شهری میتواند مسیر مهاجرت پرندگان را مختل کند، باعث مرگ حشرات شود و تعادل اکوسیستمها را تغییر دهد. برخی پژوهشگران حتی هشدار دادهاند که کاهش جمعیت حشرات در بعضی مناطق، تا حدی با آلودگی نوری مرتبط است.
در واکنش به این بحران، برخی شهرها و کشورها برنامههایی برای کاهش نور اضافی آغاز کردهاند. شهرداریها در بخشهایی از اروپا، آمریکای شمالی و آسیا در حال خاموش کردن تابلوهای تبلیغاتی در ساعات پایانی شب، استفاده از چراغهای کممصرف و جهتدار و کاهش نور ساختمانهای اداری هستند.
فرانسه یکی از کشورهایی است که قوانین سختگیرانهتری در این زمینه وضع کرده است. در برخی شهرهای این کشور، فروشگاهها و دفاتر اداری موظفاند پس از ساعات مشخصی چراغهای غیرضروری را خاموش کنند. شهرهای دیگری نیز پروژههایی برای ایجاد «مناطق آسمان تاریک» اجرا کردهاند؛ مناطقی که در آن نور مصنوعی محدود میشود تا مردم بتوانند دوباره آسمان شب را ببینند.
کارشناسان میگویند هدف این برنامهها خاموش کردن کامل شهرها نیست، بلکه ایجاد تعادل میان امنیت، مصرف انرژی و سلامت عمومی است. استفاده هوشمندانهتر از نور میتواند هم مصرف برق را کاهش دهد و هم کیفیت زندگی شهری را بهتر کند.
انسان مدرن شاید بیش از هر زمان دیگری از طبیعت شب فاصله گرفته است. در بسیاری از شهرهای بزرگ، نسل جدید حتی تجربه واقعی تاریکی را نمیشناسد. به همین دلیل، تلاش برای بازگرداندن شب به شهرها فقط یک پروژه محیطزیستی نیست، بلکه تلاشی برای احیای بخشی فراموششده از زندگی انسانی محسوب میشود.