آریا جوان -
سید سعید هاشمی، شاعر و نویسنده در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به اتحاد، همبستگی و وحدت مردم در روزهای جنگ رمضان گفت: حمله اسرائیل و آمریکا به ایران، به معنای واقعی، ظلم بود. ایران در آستانه توافق با آمریکا قرار داشت و ظاهراً همهچیز بهخوبی پیش میرفت. اما از سوی دیگر، شاهد بودیم که آمریکا در میانه مذاکرات، در حال انتقال ناوهای جنگی خود به خلیج فارس بود؛ یعنی از مذاکرات بهعنوان فرصتی برای وقتکشی استفاده میکرد تا خود را تجهیز کند.
هاشمی، ادامه داد: ایران از ابتدای انقلاب اسلامی تا شروع جنگ رمضان، هیچ حملهای به اسرائیل نکرده بود. نه عناصر اسرائیلی را ترور کرده بودیم، نه خاکش را تصرف کرده بودیم و نه از سلاح اتمی استفاده کرده بودیم. برخلاف نظر صهیونیستها، رهبر شهید ما بارها اعلام کرده بود که ساخت سلاح اتمی از نظر ایشان حرام است. اما آمریکا و اسرائیل در برههای از تاریخ، به این تهاجم و انسانکشی برای اثبات خود نیاز داشتند. به همین دلیل، دنیا احساس کرد که ایرانیان مظلوم هستند. ایرانیان هرگاه مورد ظلم واقع شوند، متحد شده و در برابر ظلم میایستند.
این نویسنده، میدانداری مردم را پاسخی در برابر ظلم دشمن دانست و بیان کرد: این میدانداری شبانه مردم در خیابانها، نوعی پاسخ به دشمن است. یکی از دلایلی که دشمن برای حمله به کشورمان از آن بهره برد، وجود برخی نارضایتیها در میان مردم نسبت به مسئولان بود. دشمن گمان میکرد مردم با وجود این نارضایتیها، ایران را تنها خواهند گذاشت و از تهاجم دشمن استقبال خواهند کرد. اما حضور میدانی مردم و ماندنشان در خیابانها نشان داد که ممکن است گروهی از مردم نسبت به مسئولان معترض باشند، اما تمام اینها مسائل داخلی است و خودمان آنها را حل خواهیم کرد و تهاجم به کشورمان امری است که نمیتوانیم آن را بپذیریم.
او، به نقش عید غدیر در پررنگ کردن این اتحاد مردم اشاره و تصریح کرد: مسئله غدیر و زنده نگهداشتن سنت و فرهنگ غدیر میتواند به میهنپرستی و شهادتطلبی ما کمک کند و آن را پررنگتر سازد. ما میتوانیم با فرهنگ غدیر، اتحاد خود را بیش از پیش به دشمن نشان دهیم. علت اینکه دشمن در میانه تهاجم آتشین خود، ناگهان آتشبس داد و اعلام کرد که طرفدار مذاکره است، همین اتحاد عجیبی بود که در میان مردم مشاهده کرد. به تصور او، این مردم قرار بود از دشمن استقبال کنند و همراه با او با دولت بجنگند. اما ناگهان دید همهچیز در حال بر علیه او تمام شدن است و هرچه این اتحاد منسجمتر و پررنگتر شود، آنگاه پایان جنگ نیز دشوارتر خواهد بود.