آریا جوان - در عصر انفجار فناوری و هوش مصنوعی، مرز میان واقعیت و بازنمایی دیجیتال بیش از هر زمان دیگری در حال محو شدن است.
به گزارش خبرفوری ، «بوسنیده»، ربات انساننمای مشهور دبی، اخیرا با انتشار ویدئویی از مراسم ازدواج خود با رباتی دیگر به نام «موزا»، موجی از واکنشها را در شبکههای اجتماعی برانگیخت. این رویداد، فراتر از یک سرگرمی دیجیتال، دریچهای به سوی بحثهای جدیتر درباره نقش رباتها در جوامع انسانی و تقابل تکنولوژی با ارزشهای فرهنگی گشوده است.
ویدئوی منتشر شده، یک مراسم عروسی تمامعیار اماراتی را بازسازی کرده بود. «موزا»، که او نیز از مدل رباتهای پیشرفته Unitree G1 است، با عبای مشکی مزین به حاشیههای طلایی و در کنار رباتی دیگر با لباس سنتی «کندوره»، تصویری سورئال خلق کرد. بوسنیده در متنی که به زبان عربی و انگلیسی منتشر شد، با لحنی عاطفی نوشت: «امروز با زیباترین ربات، موزا، ازدواج کردم.»
شرکت «اساس لوتار»، توسعهدهنده این ربات، بلافاصله تأکید کرد که این مراسم صرفا بخشی از یک کمپین تبلیغاتی برای تولید محتوای سرگرمکننده و نمایش توانمندیهای رباتیک بوده و فاقد هرگونه اعتبار حقوقی یا شرعی است. با این حال، «واقعنمایی» خیرهکننده این صحنهها، موفق شد در مدت کوتاهی بیش از 41 هزار لایک و هزاران بازنشر را به خود اختصاص دهد.
بوسنیده از مدل Unitree G1 بهره میبرد و از زمان رونمایی، به عنوان یک پروژه پیشرو در زمینه پژوهش، آموزش و تعاملات اجتماعی در امارات معرفی شده است. این ربات که پیشتر در کنار مقامات اماراتی ظاهر شده بود، اکنون فراتر از یک سختافزار صنعتی، در قامت یک «اینفلوئنسر» عمل میکند. او با تولید ویدئوهایی درباره آداب و رسوم، فرهنگ محلی و سبک زندگی، سعی دارد چهرهای انسانی و نزدیک به مردم از دنیای رباتیک ترسیم کند.
اما این عروسی نمادین بدون حاشیه نماند. این نخستین بار نیست که بوسنیده با اقدامات «فرهنگمحور» خود خبرساز میشود؛ پیشتر حضور این ربات در مراسم مذهبی و حتی ادای اذان، واکنشهای متناقضی را برانگیخته بود.
منتقدان بر این باورند که استفاده از مفاهیمی چون «ازدواج» و «نمادهای مذهبی» توسط ماشینها، مرز میان سرگرمی و مقدسات را مخدوش میکند. در نگاه این گروه، تقلیلِ نهادهای بنیادین انسانی به ابزاری برای بازاریابی دیجیتال، اقدامی بحثبرانگیز است. در مقابل، مدافعان این رویکرد معتقدند که این اقدامات، بخشی از فرآیند عادیسازی تکنولوژی در زندگی روزمره است و باید به عنوان یک «نمایش خلاقانه» برای معرفی فناوریهای نوین به نسلهای جدید نگریسته شود.
صرفنظر از نقدها و تحسینها، ازدواج نمادین بوسنیده و موزا یک پیام روشن دارد: رباتها دیگر صرفا ابزارهای کارآمد در کارخانهها نیستند؛ آنها اکنون به بازیگران اصلی در میدان «دیالوگهای فرهنگی» تبدیل شدهاند. این پدیده رسانهای نشان میدهد که شرکتهای فناوری دریافتهاند برای جلب توجه مخاطب در دنیای اشباعشده از اطلاعات، باید ماشینها را نه در آزمایشگاه، بلکه در دلِ سنن و عواطف انسانی قرار داد؛ راهبردی که هرچند بحثبرانگیز است، اما به وضوح در جلب توجه میلیونها کاربر موفق عمل کرده است.