آریا جوان - بخشی بزرگ از یک موشک فالکون ۹ متعلق به شرکت اسپیسایکس، پس از ماهها سرگردانی در فضا، به احتمال زیاد با سطح ماه برخورد کرده است؛ رویدادی که اگرچه برای زمین خطری ایجاد نمیکند، اما بار دیگر توجه دانشمندان را به مسئله روبهرشد زبالههای فضایی و پیامدهای آن برای آینده اکتشافات فضایی جلب کرده است.
به گزارش خبرفوری ، این قطعه که مرحله دوم موشک فالکون ۹ محسوب میشود، حدود ۴ هزار کیلوگرم وزن دارد و پس از انجام مأموریت اصلی خود در فضا باقی مانده بود. برخلاف مرحله نخست فالکون ۹ که معمولا پس از پرتاب به زمین بازمیگردد و دوباره مورد استفاده قرار میگیرد، مرحله دوم این موشکها در بسیاری از مأموریتها در مدار یا مسیرهای دورتر رها میشود. همین موضوع باعث شد این قطعه در نهایت وارد مسیری ناخواسته به سمت ماه شود.
بر اساس پیشبینیها، زمان برخورد حدود ساعت ۷:۳۵ صبح به وقت بریتانیا اعلام شده بود. با این حال، به دلیل فاصله زیاد محل برخورد و نبود امکان تصویربرداری زنده از آن نقطه، مشاهده مستقیم این حادثه ممکن نبود. دانشمندان اکنون باید با استفاده از دادههای تلسکوپی، بررسی تغییرات نوری و تحلیل آثار احتمالی روی سطح ماه، وقوع برخورد را تأیید کنند.
بیشتر بخوانید:
راز مثلث برمودا فاش شد | همه اسرار زیر اقیانوس بود
نظریه عجیب ناسا: جاذبه زمین در ۲۱ مرداد از بین میرود !
ماجرای گویهای فلزی مرموز در ساحل چیست؟ | عکس
به گفته کارشناسان، چنین برخوردی میتواند دهانهای تازه روی سطح ماه ایجاد کند و مواد زیرسطحی را آشکار سازد؛ موادی که مطالعه آنها به شناخت بهتر ساختار ماه کمک میکند. ناسا نیز اعلام کرده است که این رویداد هیچ تهدیدی برای زمین ندارد و میتواند فرصتی علمی برای بررسی اثر برخورد اجرام مصنوعی با سطح ماه باشد.
جیمی راسل، سخنگوی ناسا، تأکید کرده است که این حادثه برای زمین بیخطر است، اما دادههای حاصل از آن میتواند در بهبود روشهای ردیابی اجرام سرگردان در فضا و شناخت بهتر برخوردهای فضایی مفید باشد.
در کنار ارزش علمی این برخورد، گروهی از کارشناسان آن را نشانهای هشداردهنده میدانند. مت بوثول، ستارهشناس، گفته است که افزایش تعداد اشیای ساخت بشر در فضا میتواند در دهههای آینده به مشکلی جدی برای مأموریتهای فضایی تبدیل شود.
او هشدار داده است که اگر روند کنونی ادامه یابد، مدار زمین ممکن است به اندازهای شلوغ شود که عبور ایمن از آن برای فضاپیماها دشوار باشد. این نگرانی تنها مربوط به ماهوارههای از کارافتاده نیست؛ بخشهای جداشده موشکها، قطعات کوچک فلزی و بقایای مأموریتهای قدیمی نیز میتوانند با سرعت بسیار بالا در فضا حرکت کنند و برای ماهوارهها، ایستگاههای فضایی و مأموریتهای آینده خطرآفرین باشند.
جنیفر میلارد، ستارهشناس این حادثه را هشداری برای «دومین عصر فضا» توصیف کرده است. به گفته او، برنامههای آینده بشر تنها به سفرهای کوتاهمدت مانند مأموریتهای آپولو محدود نخواهد بود؛ بلکه کشورها و شرکتهای فضایی به دنبال ایجاد حضور طولانیتر انسان روی ماه هستند.
در چنین شرایطی، برخورد یک موشک کنترلنشده با سطح ماه میتواند پیامدهایی بسیار جدیتر از ایجاد یک دهانه تازه داشته باشد. اگر در آینده پایگاههای انسانی، تجهیزات علمی یا زیستگاههای فضایی روی ماه مستقر شوند، برخورد اجرام سرگردان میتواند خسارتهای سنگینی به همراه داشته باشد. حتی محلهای تاریخی مانند محل فرود مأموریتهای آپولو نیز ممکن است در معرض تهدید قرار گیرند.
گفته میشود محل احتمالی برخورد در نزدیکی دهانه اینشتین و در بخشی از ماه قرار دارد که نور خورشید را دریافت میکند و از زمین نیز قابل مشاهده است. این ناحیه در سمت مقابل محل تاریخی فرود آپولو ۱۱ قرار دارد؛ جایی که نیل آرمسترانگ و باز آلدرین برای نخستین بار بر سطح ماه قدم گذاشتند.
در همین حال، رودریگو پالومینوس، اپراتور تلسکوپ در رصدخانه پارانال شیلی، اعلام کرده است که در زمان پیشبینیشده برخورد، تغییراتی در خطوط طیفی نور ثبت شده که پیشتر وجود نداشت. او این یافته اولیه را «امیدبخش» دانسته، اما تأکید کرده است که برای تأیید نهایی برخورد، بررسیهای علمی بیشتری لازم است.
این حادثه، چه از منظر علمی و چه از نظر مدیریت زبالههای فضایی، یادآور این واقعیت است که با گسترش فعالیتهای فضایی، مسئولیت بشر در برابر محیط اطراف زمین و ماه نیز سنگینتر میشود.