آریا جوان -
به گزارش خبرنگار مهر، این اثر روایتی ناداستان از خاطرات آیت‌الله محی‌الدین حائری شیرازی است که تلاش می‌کند در کنار بازخوانی بخش‌هایی از زندگی و تجربه‌های این عالم دینی، نگاه تربیتی او به زندگی و رفتار انسان را برای مخاطب امروز بازگو کند.
«محی‌الدین» مجموعه‌ای از حدود ۱۱۰ خاطره است که با زاویه دید اول‌شخص روایت می‌شوند. در این ساختار، آیت‌الله حائری شیرازی نه از زبان یک راوی بیرونی، بلکه در جایگاه «من‌راوی» با مخاطب سخن می‌گوید، خاطره تعریف می‌کند، موقعیت‌ها و آدم‌ها را به تصویر می‌کشد و در پایان هر روایت، در چند بند کوتاه، به نکته‌ای دینی، اخلاقی یا تربیتی اشاره می‌کند.
یکی از ویژگی‌های اصلی کتاب، پیوند میان خاطره و آموزش است. خاطرات مطرح‌شده در کتاب صرفاً برای ثبت وقایع زندگی یک عالم دینی گردآوری نشده‌اند، بلکه هر اتفاق روزمره می‌تواند بهانه‌ای برای طرح یک مسئله تربیتی باشد. از روابط خانوادگی و تربیت فرزند گرفته تا نحوه مواجهه با مردم، مدیریت خشم، انصاف، اخلاص، توکل و شیوه برخورد با مسائل اجتماعی، موضوعاتی هستند که در خلال روایت‌ها مورد توجه قرار گرفته‌اند.
در این کتاب، آیت‌الله حائری شیرازی تنها در قامت یک فقیه، خطیب یا امام‌جمعه معرفی نمی‌شود؛ بلکه چهره‌ای انسانی، پدرانه و دغدغه‌مند از او ترسیم می‌شود که به رفتارهای ساده و روزمره نیز با نگاهی تربیتی می‌نگرد. همین رویکرد باعث شده است خاطرات کتاب از قالب روایت‌های صرفاً تاریخی فاصله بگیرند و به تجربه‌هایی قابل تأمل برای مخاطب امروز تبدیل شوند.
لحن روایت‌ها نیز از دیگر ویژگی‌های «محی‌الدین» است. خاطرات کوتاه و مستقل‌اند و در بسیاری از موارد با موقعیت‌هایی ساده، صمیمی یا حتی طنزآمیز آغاز می‌شوند، اما در پایان به نکته‌ای جدی‌تر می‌رسند. به این ترتیب، مخاطب ابتدا با یک داستان کوتاه همراه می‌شود و سپس با پرسشی درباره رفتار و انتخاب‌های انسانی روبه‌رو می‌شود.
محمدصادق حائری شیرازی در این اثر تلاش کرده است تصویری نزدیک‌تر و کمتر رسمی از شخصیت آیت‌الله محی‌الدین حائری شیرازی ارائه دهد؛ تصویری که در آن خاطرات شخصی، تجربه‌های اجتماعی و دغدغه‌های تربیتی در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند.
«محی‌الدین» برای عموم مخاطبان بزرگسال نوشته شده و می‌تواند برای علاقه‌مندان به خاطرات علما، ادبیات دینی، روایت‌های شخصیت‌محور و کتاب‌های تربیتی جذاب باشد. ساختار کوتاه و مستقل خاطرات نیز امکان مطالعه تدریجی کتاب را فراهم می‌کند.
کتاب «محی‌الدین؛ برگی از خاطرات مرحوم آیت‌الله محی‌الدین حائری شیرازی» نوشته محمدصادق حائری شیرازی، اثری در قالب ناداستان و با محوریت خاطرات و آموزه‌های تربیتی آیت‌الله حائری شیرازی است که با هدف بازخوانی تجربه‌های او و پیوند دادن این تجربه‌ها با مسائل زندگی امروز منتشر شده است.
در بخشی از کتاب می‌خوانیم:
خدا مادرم را رحمت کند. ایشان، مادر فوق‌العاده‌ای بود و در تربیت اولاد، خیلی صاحب ابتکار بود. من شش تا خواهر داشتم. مادرم کارهای مختلف را بین آنها قسمت کرده بود. اگر یکی از خواهرانم، یک خطایی می‌کرد، مادرم او را به این صورت جریمه نمی‌کرد که کارش را دو برابر کند. جریمه کردنِ مادرم به این شکل بود که کارش را حذف می‌کرد! مثلاً اگر کارش برنج پاک کردن بود، دیگر به او برنج نمی‌داد پاک کند و می‌گفت: «خودم پاک می‌کنم». اگر کارش لباس شستن بود، می‌گفت: «من خودم لباس‌هایی را که قرار بود تو بشویی، می‌شویم». من می‌دیدم که بعد از این جریمه‌ها، خواهرانم گریه می‌کنند و به مادرم التماس می‌کنند که آنها را ببخشد و دوباره کارشان را به آنها پس بدهد. به‌خاطر همین، خواهرانم عاشق کار کردن می‌شدند.
کتاب «محی‌الدین؛ برگی از خاطرات مرحوم آیت‌الله محی‌الدین حائری شیرازی» نوشته محمدصادق حائری شیرازی در نشر معارف منتشر شد.