آریا جوان - ورزش 3 /باشگاه پاری سن ژرمن که روزگاری به عنوان نماد جاهطلبیهای بیحدومرز، تکبر و جنجالهای هالیوودی شناخته میشد و با هر شکست در اروپا مورد تمسخر قرار میگرفت.
چگونه مضحکه اروپا به یک امپراتوری تبدیل شد؟
پی اس جی اکنون به عنوان پادشاه جدید قاره سبز و مدعی اصلی قهرمانی در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۶ برابر آرسنال شناخته میشود. معمار این دگرگونی ساختاری، لوییس انریکه است؛ مربی شجاعی که بر خلاف دوران حضورش در بارسلونا، این بار یک باشگاه را از پایه ویران کرد و بر اساس اصول خود از نو ساخت.
وقتی انریکه در جولای ۲۰۲۳ هدایت پاریس را بر عهده گرفت، باشگاه غرق در بازیکنسالاری و فضایی تجاری برای فروش پیراهن با اتکا به مثلث لیونل مسی، نیمار و کیلیان امباپه بود؛ ترکیبی که به قیمت دوندگی کمتر سایر اعضای تیم تمام میشد.
بازار
انریکه با حمایت قاطع ناصر الخلیفی، دست به انقلابی بزرگ زد و با اخراج ۲۶ بازیکن از جمله نیمار، مارکو ایکاردی و دراکسلر، فرهنگ باشگاه را تغییر داد. او ۱۰ بازیکن جوان، تشنه موفقیت و دونده مانند عثمان دمبله، بردلی بارکولا و بعدها دزیره دوئه را جایگزین ستارههای مغرور کرد.
حتی بحران تمدید نکردن قرارداد کیلیان امباپه و پافشاری او برای انتقال آزاد به رئال مادرید نیز مانع اقتدار انریکه نشد. انریکه با نیمکتنشین کردن امباپه در مقاطعی از فصل، ثابت کرد که نام باشگاه بزرگتر از هر فردی است. او به امباپه یادآور شد که حتی اسطورهای مثل مایکل جردن نیز در خدمت دفاع و کار تیمی بود.
پس از جدایی امباپه، فصل گذشته آزمون اصلی این پروژه بود. با وجود شروعی متزلزل در اروپا، بازگشت عثمان دمبله به اوج (که در نهایت به توپ طلا ختم شد) موتور محرکه تیم شد.
فلسفه انریکه ساده بود: «هرکس پرس نکند و ندود، روی نیمکت مینشیند.» این کار تیمی منسجم منجر به فتح لیگ قهرمانان فصل گذشته با شکست دادن لیورپول و اینتر شد. در ژانویه با اضافه شدن خویچا کواراتسخلیا با مبلغ ۶۰ میلیون پوند، قدرت تیم دوچندان شد و در فصل جاری نیز آنها با درخشش و رویکردی بیرحمانه به فینال رسیدند.
ناصر الخلیفی با تمجید از این مربی، استخدام انریکه را بهترین تصمیم دوران مدیریتی خود نامید؛ انقلابی که فوتبال پاریس را نجات داد و حالا میکل آرتتا برای فتح اروپا، باید بزرگترین تاکتیکدان فعلی جهان را شکست دهد.
